Μιχάλης Μπλέτσας – ‘Ενα από τα πιο φωτεινά μυαλά με καταγωγή από το Παλαιομονάστηρο Reviewed by Momizat on . Είναι ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά που η χώρα μας διαθέτει στο εξωτερικό. Εδώ και χρόνια ο Μιχάλης Μπλέτσας, διευθύνει το Media Lab, το κέντρο πληροφορικής του Είναι ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά που η χώρα μας διαθέτει στο εξωτερικό. Εδώ και χρόνια ο Μιχάλης Μπλέτσας, διευθύνει το Media Lab, το κέντρο πληροφορικής του Rating: 0

Μιχάλης Μπλέτσας – ‘Ενα από τα πιο φωτεινά μυαλά με καταγωγή από το Παλαιομονάστηρο

Μιχάλης Μπλέτσας – ‘Ενα από τα πιο φωτεινά μυαλά με καταγωγή από το Παλαιομονάστηρο

Είναι ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά που η χώρα μας διαθέτει στο εξωτερικό. Εδώ και χρόνια ο Μιχάλης Μπλέτσας, διευθύνει το Media Lab, το κέντρο πληροφορικής του MIT στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, έχοντας ένα σπουδαίο επιστημονικό έργο που αναγνωρίζεται από όλη την διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Χανιά της Κρήτης, τόπο καταγωγής της μητέρας του. “Είμαστε πατριώτες, μην σε ξεγελάει η Κρήτη απ΄όπου κατάγεται η μάνα μου. Ο πατέρας μου είναι Τρικαλινός από το Μπελέτσι, το σημερινό Παλαιομονάστηρο”, είπε ο ίδιος στον εμβρόντητο δήμαρχο Τρικάλων Δημήτρη Παπαστεργίου σε μια παλαιότερη συνομιλία τους.

Το πως βρέθηκε στην Κρήτη είναι μια μακρά οικογενειακή ιστορία που σχετίζεται με τον αγροφύλακα παππού του και τις αναρίθμητες μεταθέσεις που εισέπραξε καθώς βρέθηκε από την μεριά των ηττημένων του εμφυλίου.

Κι’ όμως ο Μιχάλης Μπλέτσας του ΜΙΤ είναι Θεσσαλός

Τόσο ο πατέρας του Τάσος όσο και η μητέρα του Αιμιλία, ήταν αρχιτέκτονες, ενώ ο ίδιος το πάθος για την “πληροφορική” το είχε από μικρός. Μαθητής έβγαζε το χαρτζιλίκι του στήνοντας κεραίες τηλεοράσεων και προγραμματίζοντας τα τότε δυσνόητα βίντεο. Και αυτό όχι εις βάρος της μελέτης. Το 1984 αποφοίτησε με άριστα από το 2ο Γυμνάσιο Χανίων.

“Εθισμένος με την καινοτομία”

Τα επόμενα βήματά του που τον οδήγησαν στην Αμερική και τις απόψεις για την επιστήμη που υπηρετεί, τα περιγράφει ο ίδιος σε ένα πολύ ενδιαφέρον αυτοβιογραφικό σημείωμα:

“Σε αντίθεση με πολλούς άλλους συναδέλφους μετοίκους, για μένα οι ΗΠΑ δεν αποτέλεσαν ποτέ μέρος σχεδίου.

Ήρθαν σαν φυσική συνέπεια της διαπίστωσης, στο τέλος των σπουδών μου, ότι η επαγγελματική μου απασχόληση στην Ελλάδα δεν θα ήταν όσο ενδιαφέρουσα τη φανταζόμουν όταν, μαθητής γυμνασίου, αποφάσισα ότι θα γίνω ηλεκτρονικός μηχανικός. Στη συνέχεια ήρθε και η εκρηκτική ανάπτυξη της πληροφορικής να συμπληρώσει το μισογραμμένο φύλλο πορείας, και το 767 της Air Canada με πέρασε για πρώτη φορά πάνω από τον Ατλαντικό, ένα χρόνο μετά την αποφοίτησή μου από το Αριστοτέλειο.

Οι επαγγελματικές μου δραστηριότητες στις ΗΠΑ ξεκίνησαν πριν καν τελειώσουν τα μεταπτυχιακά και ήταν πολυποίκιλες (πάντα, βέβαια, στον χώρο της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών). Παρόλη την ποικιλία, το Media Lab στο ΜΙΤ φαίνεται να ασκεί ένα ισχυρό βαρυτικό πεδίο το οποίο, όσο και να απομακρύνομαι κατά καιρούς, με τραβάει πάντα πίσω. Η εξήγηση του φαινομένου έχει πολλές συνιστώσες, σίγουρα όμως βασική είναι η καινοτομία που το χαρακτηρίζει και την οποία υπηρετεί το εργαστήριο.

Δεν κρύβω ότι αγαπώ πολύ την τεχνολογία. Για ένα άνθρωπο σαν και μένα, το να βλέπει μια νέα εξέλιξη κάθε μερικές εβδομάδες, απλά κάνοντας μια βόλτα, από το γραφείο του στην καφετιέρα, είναι αρχικά εκθαμβωτικό και, στη συνέχεια, εθιστικό. Μετά από τόσα χρόνια, χρειάζομαι τη δόση μου, ανά τακτά διαστήματα. Συνειδητοποιώντας την εξάρτησή μου, σκέφτηκα αρκετά ποια είναι τα συστατικά της εθιστικής “ουσίας”.

Η καινοτομία χρειάζεται τη σωστή ισορροπία μεταξύ τάξης και χάους. Πολλή τάξη και το παλιό δεν αφήνει το νέο να αναδειχθεί, πολύ χάος και οι νέες ιδέες υποφέρουν από βρεφική θνησιμότητα. Στο Media Lab, οι δομές και παραδόσεις του ΜΙΤ συνεισφέρουν την απαραίτητη τάξη, η επιζητούμενη διαφορετικότητα των στελεχών και φοιτητών του Media Lab και ο υγιής σκεπτικισμός απέναντι στην εξουσία εισάγουν το απαραίτητο χάος.

Το Media Lab είναι, κύρια, ένα εργαστήριο ιδεών. Για να γεννηθούν πραγματικά νέες ιδέες όμως, θα πρέπει να υπάρχει ποικιλία “γενετικού υλικού”. Όταν ηλεκτρολόγοι μηχανικοί συνομιλούν σε καθημερινή βάση με παιδοψυχολόγους, αρχιτέκτονες συνεργάζονται με βιολόγους και νευρομηχανικοί σχεδιάζουν διεπαφές μεταξύ νευρώνων και οπτικών ινών με μηχανολόγους, εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη γένεση πραγματικά νέων ιδεών. Το DNA των ιδεών χρειάζεται συνεχώς ανανέωση – η ομοιομορφία οδηγεί σε εκφυλισμό. Πολύ συχνά, οι ιδέες γεννιούνται από τυχαίες, εκτός σχεδίου αλληλεπιδράσεις και συναναστροφές (αυτό που οι αγγλόφωνοι λένε serendipity). Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, το καθημερινό περιβάλλον να ενθαρρύνει και να διευκολύνει αυτές τις επαφές.

Η καινοτομία είναι στενά συνυφασμένη και εξαρτημένη από την αντιμετώπιση της αποτυχίας. Κανείς δεν πετυχαίνει συνεχώς με την πρώτη. Μαθαίνουμε από τις αποτυχίες μας, συνήθως πολύ περισσότερο από τις επιτυχίες, και ξαναπροσπαθούμε. Χωρίς αποδοχή και εκμετάλλευση της αποτυχίας, δεν μπορεί να υπάρξει καινοτομία.

Το εργαστήριο συμπληρώνει, πλέον, τρεις δεκαετίες ζωής και τα παραπάνω συστατικά είχαν πάντα έντονη παρουσία. Κάποιος, μάλιστα, έγραψε πριν από αρκετά χρόνια ότι -ίσως- η μεγαλύτερη εφεύρεση του Media Lab να είναι το ίδιο το Media Lab. 

Δεν ξέρω αν υπάρχει αρκετή σταθερή βάση για να συμφωνήσω απόλυτα, γιατί οι εσωτερικές συζητήσεις για το τι είναι και το τι πρέπει να κάνει το Media Lab, καθώς και οι αλλαγές δεν σταμάτησαν ποτέ στα 17+ χρόνια που το ζω. Κι αυτό είναι ένα άλλο απαραίτητο συστατικό για την καινοτομία: η παραδοχή ότι το μέλλον πρέπει να είναι πάντα καλύτερο από το παρόν, αρκεί να μη σταματά κανείς την αναζήτηση”.

thessaliaeconomy.gr

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή