Στέλλα Ντούβλη : Η ζωή είναι διαρκής αγώνας. Reviewed by Momizat on . Η διευθύντρια του αναισθησιολογικού τμήματος του Νοσοκομείου Τρικάλων κα Στέλλα Ντούβλη -Tαμήλου εξομολογείται για το πώς είναι η ζωή της μετά την εκλογή του συ Η διευθύντρια του αναισθησιολογικού τμήματος του Νοσοκομείου Τρικάλων κα Στέλλα Ντούβλη -Tαμήλου εξομολογείται για το πώς είναι η ζωή της μετά την εκλογή του συ Rating: 0

Στέλλα Ντούβλη : Η ζωή είναι διαρκής αγώνας.

Στέλλα Ντούβλη : Η ζωή είναι διαρκής αγώνας.

Η διευθύντρια του αναισθησιολογικού τμήματος του Νοσοκομείου Τρικάλων κα Στέλλα Ντούβλη -Tαμήλου εξομολογείται για το πώς είναι η ζωή της μετά την εκλογή του συζύγου της ως βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας καθώς επίσης ,δίνει απαντήσεις για τα προβλήματα στο Νοσοκομείο Τρικάλων ,το ¨φακελάκι¨ ορισμένων ιατρών αλλά και τη διαχείριση του ιατρείου πόνου!!

Πόσο άλλαξε η ζωή σας μετά την εκλογή του συζύγου σας, ως βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας;

Πολλά αλλάζουν, όπως και πολλά μένουν ως έχουν.

Άλλαξε η καθημερινή συνύπαρξη, το μοίρασμα της καθημερινότητας με τα προβλήματά της, νέοι άνθρωποι και προβλήματα μπήκαν στις ζωές μας, αν και ήμουνα πολύ καλά εκπαιδευμένη και προετοιμασμένη για αυτό καθόσον είμαστε μαζί ακριβώς σαράντα(40) χρόνια και ασχολείται με την πολιτική σε διάφορες θέσεις από το 1986!
Δεν άλλαξε για μένα η δουλειά μου, αν και θα μπορούσα, όπως πολύ καλά αντιλαμβάνεστε. Εξακολουθώ να δουλεύω και να εφημερεύω στην πρώτη γραμμή της Εφημερίας, αν και έχω 34 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας στο ελληνικό δημόσιο και θέση ευθύνης στο Αναισθησιολογικό Τμήμα.
Αυτό σημαίνει πως ζω εδώ, ανάμεσα στους ανθρώπους του Νομού και τα προβλήματά τους, αντιμετωπίζω μεγαλύτερο όγκο Νοσοκομειακών και μη προβλημάτων, πως ζούμε εδώ, γιατί ο σύζυγος ανελλιπώς είναι Τρίκαλα κάθε Σαββατοκύριακο.

-Πολλοί έχουν σπεύσει να σας χαρακτηρίσουν ως τη νέα Νατάσα Παζαϊτη, δεδομένου ότι συνοδεύετε τον σύζυγό σας ,σε κάθε εκδήλωση-υποχρέωση του.Πώς το σχολιάζετε; 

Με τιμά ο προαναφερόμενος χαρακτηρισμός.Όπως έχω δηλώσει και άλλες φορές σε αντίστοιχες επισημάνσεις , εγώ ζω σε αυτή την πόλη , σε αυτόν τον Νομό.Εργάζομαι και γνωρίζω τους ανθρώπους σε καλές και κακές στιγμές, όπως και εκείνοι με γνωρίζουν και έρχονται σε επαφή μαζί μου. Επομένως ο ρόλος μου δεν είναι διακοσμητικός.

Από την άλλη,θεωρώ πως είναι επιβεβλημένη και αναγκαία η συμπόρευση δύο ανθρώπων ειδικά σε έναν στίβο όπως ο πολιτικός, όπου χρειάζεται μεγάλη κατανόηση, συντονισμός και αντοχή να αντέξεις τις πάσης φύσης πιέσεις.
Η (ο) σύζυγος λοιπόν νοιώθει και εκείνη την ανάγκη να συμμετέχει ενεργά στο πλευρό του συζύγου, υποστηρίζει τις επιλογές του, κατανοεί το έργο του.

– Ποια πολιτικά πρόσωπα έχετε ξεχωρίσει στη τοπική αρχή και ποια γενικότερα στη πολιτική σκηνή ;

 

Τα πολιτικά πρόσωπα τα ξεχωρίζει ο Έλληνας Πολίτης με την ψήφο του. Εγώ χαίρομαι που τοπικά η επιλογή του ταυτίστηκε με την δική μου, για την οποία βεβαίως αγωνίσθηκα και εγώ ενεργά.

 

– Τους τελευταίους μήνες το Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Ένα εξ αυτών η έλλειψη ιατρών ορισμένων ειδικοτήτων. Ποιά είναι η γνώμη σας ως υπεύθυνη αναισθησιολογικού τμήματος;πιστεύετε έχει να κάνει με τη διοίκηση του νοσοκομείου;


Προσωπικά θα πρέπει να σας διαβεβαιώσω ότι το Αναισθησιολογικό Τμήμα 
όπως και γενικότερα ο χώρος του Χειρουργείου που γνωρίζω πολύ καλά, δεν αντιμετωπίζει κανένα ουσιαστικό πρόβλημα.

Σχετικά με την επάρκεια η μη του Ιατρικού Προσωπικού, για να είναι κανείς σοβαρός θα πρέπει να μιλά με δείκτες , παραμέτρους και στοιχεία. Η εποχή των ”παχέων αγελάδων” καλώς τελείωσε για όλους μας. Είναι μια μεταβατική περίοδος αναγκαίας μεταπήδησης σε ένα άλλο μοντέλο Υγείας (το ζητούσαμε και εμείς οι Ιατροί),όπου βεβαίως το επίκεντρο είναι πάντα ο Άνθρωπος!, 

με έλεγχο όμως των Πάντων!

 

 

Διαχειρίζεστε και το ιατρείο πόνου. Πώς προέκυψε αυτό και τι απήχηση έχει στο κόσμο;


Αγγίζετε ένα πάρα πολύ ευαίσθητο για μένα κομμάτι της δουλειάς και του εαυτού μου. Είμαι από τους πρώτους Ιατρούς στην Ελλάδα που έκανα Εξειδίκευση στον Πόνο στο Λονδίνο (1990-1991) με επίσημη άδεια του Υπουργείου Υγείας. Εκείνη την εποχή ήταν περίεργο και αποτρεπτικό για πολλούς να πράξουν το αντίστοιχο μιας και επικρατούσαν προσοδοφόρες εξειδικεύσεις. Το έπραξα όμως, επέστρεψα Ελλάδα και δημιουργήθηκε το 3ο Ιατρείο Πόνου Πανελλήνια στο Νοσοκομείο Καρδίτσας που υπηρετούσα τότε. Επομένως ασχολούμαι με αγάπη στο Ιατρείο Πόνου από το 1990 και έχω βέβαια και την ευθύνη αυτού στο Νοσοκομείο Τρικάλων από το 2012 μαζί με την ευθύνη του Αναισθησιολογικού Τμήματος.
Η απήχηση στον κόσμο είναι πολύ μεγάλη , αν και πολλοί άνθρωποι και σήμερα ακόμη δεν το γνωρίζουν.
Διπλασιάστηκε σχεδόν μέσα σε δύο χρόνια ο αριθμός επισκέψεων.
Η ευθύνη της άγνοιας αποδίδεται σε μας τους ίδιους (δύσκολο για μένα να αυτοδιαφημιστώ για ευνόητους λόγους, όπως και για έναν Ιατρό ΕΣΥ).Αποδίδεται όμως κυρίως στην κακή νοοτροπία του Ελληνικού Δημοσίου. Εννοώ πως από την στιγμή που εξειδίκευσε στελέχη του, δαπάνησε για αυτά, θα έπρεπε συχνά να προβάλλει τα στελέχη και τις υπηρεσίες του προς τον πολίτη.


– Πριν από λίγους μήνες, κατηγορήθηκαν ιατροί στον ¨Ευαγγελισμό να ζητάνε ¨φακελάκι¨. Γενικά αυτή η νοοτροπία του πληρώνω για να με προσέξουν, υπήρχε ανέκαθεν. Τι έχετε να πείτε, δεδομένου ότι η υγεία είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων;


Έχω να πω το πολύ απλό! Τίποτα δεν είναι τυχαίο!
Δύσκολο να αλλάξουν κάποια πράγματα.
Δύσκολο να καταλάβει αυτός που έχει χρήματα πως δεν πρέπει να εξαγοράζει υπηρεσίες που του ανήκουν , όπως και υπηρεσίες που δεν του ανήκουν γιατί αυτό προσβάλλει κυρίως τον ίδιο.
Δύσκολο να καταλάβει αυτός που δεν έχει χρήματα αλλά γνωρίζει ως οφείλει τα δικαιώματά του, πως απαιτεί να λάβει αυτό που δικαιούται, και να αντιδρά υπεύθυνα όταν δεν γίνεται.
Δύσκολο να καταλάβει ο Ιατρός πως είναι Δημόσιος υπάλληλος Ειδικού Μισθολογίου, επέλεξε το Δημόσιο από τον Ιδιωτικό Τομέα, και αν του αρέσει.., δεν τον υποχρέωσε κανείς.
Δύσκολο η εκάστοτε Ελληνική Πολιτεία να πατάξει και αυτό το φαινόμενο διαφθοράς. Γιατί για διαφθορά πρόκειται, όπως και η φοροδιαφυγή και χειρότερα!, που απαιτείται όμως και η συμμετοχή Όλων μας.
Δύσκολο πράγμα να φτιαχτεί η κουλτούρα ενός λαού, που σημειωτέον δεν έχει αναλογική σχέση με την Εκπαίδευση.
– Τι εύχεστε για το προσεχές μέλλον, ως σύζυγος βουλευτού, ιατρός και άνθρωπος;


Εύχομαι να γίνουν ορατοί οι διέξοδοι, στα αδιέξοδα αυτής της χώρας.


Εύχομαι να αλλάξουμε όλοι μας νοοτροπίες και συμπεριφορές που δεν ταυτίζονται με την πραγματικότητα.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να υπάρχει Υγεία, Αγάπη και Γαλήνη στις ψυχές μας, Δύναμη στο πείσμα και την θέλησή μας, Αισιοδοξία στο βλέμμα μας για αγώνες.
Γιατί κάτι τελειώνει, κάτι αρχίζει.
Η Ζωή είναι διαρκής αγώνας. Αν σταματήσεις να παλεύεις , το βέβαιο είναι πως θα ηττηθεί! 

 

Χρύσα Ξάνθη

idees.gr

ntoubli2

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή