Tα Άγραφα περιγράφει το BBC ως «Ελβετία της Ελλάδας» Reviewed by Momizat on . Υπάρχει μια περιοχή της Ελλάδας που είναι ελάχιστα γνωστή και ακόμη λιγότερο επισκέψιμη. Βαθιά στο εσωτερικό της ηπειρωτικής χώρας, αποκομμένη από τον υπόλοιπο Υπάρχει μια περιοχή της Ελλάδας που είναι ελάχιστα γνωστή και ακόμη λιγότερο επισκέψιμη. Βαθιά στο εσωτερικό της ηπειρωτικής χώρας, αποκομμένη από τον υπόλοιπο Rating: 0

Tα Άγραφα περιγράφει το BBC ως «Ελβετία της Ελλάδας»

Tα Άγραφα περιγράφει το BBC ως «Ελβετία της Ελλάδας»

Υπάρχει μια περιοχή της Ελλάδας που είναι ελάχιστα γνωστή και ακόμη λιγότερο επισκέψιμη. Βαθιά στο εσωτερικό της ηπειρωτικής χώρας, αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο από βουνά, βρίσκεται η περιοχή των Αγράφων, για την οποία το BBC Travel έκανε ένα μίνι αφιέρωμα.

Το όνομά της το πήρε, γιατί όταν οι Βυζαντινοί γραφείς αντιμετώπισαν για πρώτη φορά την περιοχή, τη βρήκαν πολύ απομακρυσμένη για εγγραφή στους χάρτες τους, χαρακτηρίζοντάς την ως άγραφα μέρη, αχαρτογράφητη περιοχή. Οι Οθωμανοί, επίσης, βρήκαν την περιοχή πολύ απρόσιτη για έλεγχο, και έτσι τα Άγραφα έγιναν μία από τις ελάχιστες περιοχές της Ελλάδας που δεν έπεσαν ποτέ στην οθωμανική κατοχή.

Χιονισμένα βουνά στα Άγραφα

Οι Αγραφιώτες, οι ανθεκτικοί και ανεξάρτητοι κάτοικοι αυτής της περιοχής, χρησιμοποίησαν αυτήν την οιονεί ανεξαρτησία για να καλλιεργήσουν τη γη τους σε κόμβο επαναστατικής δραστηριότητας. Ο θρυλικός αγωνιστής της ανεξαρτησίας, Αντώνης Κατσαντώνης, γεννήθηκε εδώ και ο επαναστάτης ηγέτης Γεώργιος Καραϊσκάκης χρησιμοποίησε τα Άγραφα ως βάση από την οποία τρομοκρατούσε τα οθωμανικά στρατεύματα στις πεδιάδες.

Χιονισμένα βουνά στα Άγραφα
Το 1823, μια οθωμανική φρουρά, υποχωρώντας από την παράκτια πόλη του Μεσολογγίου, έκανε μια παράλογη παράκαμψη μέσω των Αγράφων. Αποπροσανατολισμένοι από το ανελέητο τοπίο των βουνών, των δασών και των χαράδρων, έπεσαν σε ενέδρα από μια ομάδα 800 Ελλήνων μαχητών που τους εξόντωσε όλους από το χωριό Άγιος Βλάσιος σε μια από τις πιο γνωστές μάχες της Ελληνικής Επανάστασης. Οι Οθωμανοί δεν πλησίασαν ποτέ ξανά την περιοχή. Λίγα χρόνια αργότερα, τα Άγραφα έγιναν μέρος του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδας.

Μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία στα Άγραφα

Όχι ότι η ανεξαρτησία έφερε πολλά οφέλη στα Άγραφα. Η περιοχή παρέμεινε φτωχή και απομονωμένη και στα τέλη του 19ου αιώνα, πολλοί Αγραφιώτες άρχισαν να αναζητούν μια καλύτερη ζωή αλλού. Άλλοι πήγαν στις πεδιάδες, άλλοι στην Αθήνα. Πολλοί έψαξαν την τύχη τους στην Αμερική, ιδιαίτερα στην πόλη Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας.

«Ο πρώτος Αγραφιώτης που μετανάστευσε στην Αμερική κατέληξε κάπως έτσι εκεί», εξήγησε η Ελισάβετ Παπαδοπούλου, η οικοδέσποινα του δημοσιογράφου του BBC στο χωριό Άγραφα της Φραγκίστας. «Έγραψε στους φίλους του στο χωριό ότι ήταν ένα ωραίο μέρος με άφθονη δουλειά και άλλοι τόσοι ακολούθησαν. Τώρα η Σάρλοτ έχει τη μεγαλύτερη κοινότητα Αγραφιωτών εκτός Ελλάδας».

Υπάρχει τόσο μικρή επίπεδη γη στα Άγραφα που πολλοί οικισμοί απλώνονται στις πλευρές των βουνών και η Φραγκίστα είναι στην πραγματικότητα δύο χωριά που χωρίζονται από μια μεγάλη χαράδρα, σημειώνει ο Alex Sakalis. «Ήμουν στην Ανατολική Φραγκίστα, ενώ η Δυτική Φραγκίστα έλαμπε σε απόσταση», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Εκείνο το βράδυ στην τοπική ταβέρνα, το αυτί μου “έπιασε” στο τραπέζι δίπλα μου, δύο ηλικιωμένους άντρες να μιλούν εναλλάξ ελληνικά και αμερικάνικα αγγλικά. Συστήθηκαν ως Κωνσταντίνος “Ντίνο” Πανουργιάς και ο αδελφός του Ευάγγελος “Βαν”. Ο Ντίνο, ο μεγαλύτερος από τους δύο, είχε πρόσφατα γιορτάσει τα 91α γενέθλιά του», περιγράφει ο δημοσιογράφος.

«Όταν ήμουν νεότερος, το σχολείο εδώ είχε 70 μαθητές. Όλοι σε ένα δωμάτιο!» είπε ο Ντίνο. «Οι χειμώνες ήταν σκληροί. Δεν είχαμε τζάκι, μόνο μια σόμπα. Κάθε μαθητής έφερνε ένα κούτσουρο στην τάξη για να καεί, για ζεστασιά. Τώρα δεν υπάρχουν μαθητές. Το σχολείο έκλεισε πριν από 20 χρόνια».

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή έπεσε στα χέρια των Ναζί, ίσως οι πρώτοι εισβολείς που κατέλαβαν πραγματικά τα Άγραφα.

«Πρέπει να είχαν ακολουθήσει τα παλιά ποιμενικά μονοπάτια πάνω από τα βουνά», είπε ο Ντίνο. «Όταν τους είδαμε, τρέξαμε όλοι να κρυφτούμε στις σπηλιές. Έμειναν για δύο ημέρες και μετά έκαψαν το χωριό».

Μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία στα Άγραφα

Αλλά το τοπικό κίνημα αντίστασης ήταν ισχυρό και τα Άγραφα έγιναν το πρώτο μέρος στην Ελλάδα που απελευθερώθηκε από τη ναζιστική κυριαρχία, διακηρύσσοντας την «Ελεύθερη Ελλάδα» από τα βουνά, τον Αύγουστο του 1943.

Τα χειρότερα όμως δεν είχαν τελειώσει. Πριν ακόμα τελειώσει ο πόλεμος, η Ελλάδα κατέληξε σε έναν φαύλο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ εθνικιστών και κομμουνιστών. Τα γεγονότα, που χώρισαν τη χώρα, έγιναν σε μικρότερη κλίμακα στα Άγραφα. Τα πράγματα δεν ήταν διαφορετικά στη Φραγκίστα. Εδώ, οι οικογένειες στράφηκαν η μία ενάντια στην άλλη, και η απομόνωση του χωριού σήμαινε ότι δεν υπήρχε διαφυγή από τη βία. «Δεν συνάντησα ποτέ τον πατέρα μου», είπε ο Βαν. «Τον σκότωσαν πριν γεννηθώ».

Το 1951, ο 21χρονος Ντίνο ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου πήρε το καράβι για τη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια πήγε αμέσως με τρένο για -πού αλλού; – τη Σάρλοτ. Εργάστηκε εκεί για μερικά χρόνια προτού μετακομίσει στο Σικάγο και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη, όπου άνοιξε το δικό του εστιατόριο. Το 1963, ο Βαν και η μητέρα τους ενώθηκαν μαζί του. Τα αδέλφια ζουν ακόμα στη Νέα Υόρκη, αλλά επιστρέφουν για να περάσουν τα καλοκαίρια στο παλιό τους χωριό. Είναι παράδεισος εδώ, είπαν.

Πηγή: iefimerida.gr

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή