ΑΧΕΛΩΟΣ: Μια φορά κι έναν καιρό… Reviewed by Momizat on . ΜΙΑ φορά κι έναν καιρό στα βάθη του περασμένου αιώνα, στην ακμάζουσα τότε Ελλάδα, ήταν ένας ηγέτης, που ό,τι έλεγε, ό,τι υποσχόταν τέλος πάντων στον λαό, το πρα ΜΙΑ φορά κι έναν καιρό στα βάθη του περασμένου αιώνα, στην ακμάζουσα τότε Ελλάδα, ήταν ένας ηγέτης, που ό,τι έλεγε, ό,τι υποσχόταν τέλος πάντων στον λαό, το πρα Rating: 0

ΑΧΕΛΩΟΣ: Μια φορά κι έναν καιρό…

ΑΧΕΛΩΟΣ: Μια φορά κι έναν καιρό…

ΜΙΑ φορά κι έναν καιρό στα βάθη του περασμένου αιώνα, στην ακμάζουσα τότε Ελλάδα, ήταν ένας ηγέτης, που ό,τι έλεγε, ό,τι υποσχόταν τέλος πάντων στον λαό, το πραγματοποιούσε.

Όπου και να πήγαινε, παντού, κάτι θα έταζε… Έργα πολλά και δαπανηρά, αρκεί που είχε τα λεφτά, ας ήταν και δανεικά… Ένα μόνο έργο δεν κατάφερε. Έργο μεγαλόπνοο, έργο εθνικό, σωτήριο για τον πρωτογενή τομέα της Ελλάδας, έργο μαμούθ για την εποχή. Αυτό της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου…

ΔΙΟΤΙ η υπόθεση της εκτροπής έτσι ακριβώς αρχίζει. Όπως ένα στενάχωρο παραμύθι. Ένα εθνικό παραμύθι. Ένα παραμύθι δίχως τέλος. Χιλιοειπωμένο, να ακούγεται σαν «το κουκί και το ρεβίθι», ένα μεγαλόπνοο ψεύδος, που ξεκίνησε από την εποχή του Αντρέα (του ηγέτη των παιδιών της «αλλαγής») και το οποίο ακόμα αφηγούνται οι Έλληνες από γενεά σε γενεά! Διότι ο Αχελώος δεν είναι ένα απλό ποτάμι. Είναι η περίπτωση μιας ακριβούς αποτύπωσης για τον ιστορικό του μέλλοντος, του πώς και γιατί φτάσαμε ως χώρα στο χάλι που φτάσαμε, είναι, αν μη τι άλλο, η απόδειξη ότι δύσκολα θα βγει σε ξέφωτο ευημερίας αυτός ο τόπος… Είναι εκείνο το «όνειρο ανάπτυξης», που εξελίχτηκε σε εθνικό ψέμα. Αδιαμφισβήτητα, η υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου, μοιάζει με… το ψέμα του αιώνα!

ΗΜΟΥΝ νιος και γέρασα (κατά το λαϊκό) και θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του ’80, τον μεγάλο υδροενεργειακό επιστήμονα Στέλιο Μαγειρία, να… μαλλιάζει η γλώσσα του, μιλώντας στα χωριά του κάμπου και στα συνέδρια, για την επαπειλούμενη, από τότε, ερήμωση της θεσσαλικής γης και βεβαίως την ανάγκη λήψης μέτρων για τον εμπλουτισμό της με άφθονο νερό. Από τότε, πρέπει να παρακολούθησα καλύπτοντας δημοσιογραφικά, πάνω από σαράντα συνέδρια και ημερίδες για τον Αχελώο, τις πηγές του οποίου επισκέφθηκα με άλλους συναδέλφους, δύο – τρεις φορές, με Παπανδρέου και Μητσοτάκη πρωθυπουργούς, Κουλουμπή και Ζακολίκο υπουργούς. (Τόσα χρόνια πέρασαν που οι μισοί εξεδήμησαν εις Κύριον και τους άλλους τους ξέχασε ήδη κι ο κόσμος…).

ΜΠΟΡΕΙ ο Αχελώος να μην εκτράπηκε τελικά, όμως μια πλημμυρίδα υποσχέσεων και άφθονο ευρωπαϊκό και εθνικό χρήμα «χόρτασαν» τα γνωστά και άγνωστα «συμφέροντα» πολιτικών και εργολαβιών, εξανεμίζοντας τις όποιες προσπάθειες διάφορων πολιτικών και μη προσώπων και κάποιων άξιων επιστημόνων που πίστεψαν στο… παραμύθι της εκτροπής.

ΤΙΣ προάλλες, μαζί με όλες τις «ενέσεις ανάπτυξης» που έφεραν στη θεσσαλική γη (από τη Λάρισα, στο συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος), μια συστάδα υπουργών, μαζί με τον πρωθυπουργό, ήρθε ξανά στο προσκήνιο και ο Αχελώος. Μόνο που τούτη τη φορά, εκτράπηκε ακόμα και η… εκτροπή! Βρέθηκαν άλλα σχέδια (ως φαίνεται τούτοι οι λεβέντες, είναι οι εξυπνότεροι πολιτικοί που πέρασαν ποτέ από τον τόπο – απλά δεν φρόντισαν να το εμπεδώσουμε οι αδαείς…) εξαγγέλθηκαν άλλα έργα, καινούργια, δόθηκαν νέες υποσχέσεις. Προχθές περνώντας από το ξενοδοχείο «Ιμπέριαλ», αναρωτιόμουν μετρώντας τις υπουργικές λιμουζίνες, τι στο καλό άλλαξε τρεις δεκαετίες μετά. Μου φάνηκε, μόνο οι πρωταγωνιστές… Ύστερα έστησα αυτί. Πίστεψα πως θα άκουγα (όπως το ’84 τότε έξω από τον κινηματογράφο «Γαλαξίας») το σύνθημα «εμπρός Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα»!

* Του Χρήστου Τσαντήλα

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή