Ηλίας Τσιαούσης : Άλλη μια χαμένη ευκαιρία; Reviewed by Momizat on . Γράφει ο Ηλίας Τσιαούσης, Επιμελητής Β Γενικής Ιατρικής ΕΣΥ και Γ.Γ. Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής   Στην Ελλάδα χρειάστηκαν περίπου τέσσερις δεκαετίες Γράφει ο Ηλίας Τσιαούσης, Επιμελητής Β Γενικής Ιατρικής ΕΣΥ και Γ.Γ. Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής   Στην Ελλάδα χρειάστηκαν περίπου τέσσερις δεκαετίες Rating: 0

Ηλίας Τσιαούσης : Άλλη μια χαμένη ευκαιρία;

Ηλίας Τσιαούσης : Άλλη μια χαμένη ευκαιρία;

Γράφει ο Ηλίας Τσιαούσης, Επιμελητής Β Γενικής Ιατρικής ΕΣΥ και Γ.Γ. Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής

 

Στην Ελλάδα χρειάστηκαν περίπου τέσσερις δεκαετίες, πολλαπλές ανεφάρμοστες νομοθετικές προσπάθειες, μια βαθειά οικονομική κρίση και έξωθεν παραινέσεις, για να συνειδητοποιήσουμε πως η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (Π.Φ.Υ.) τεκμηριωμένα συνδέεται με καλύτερο επίπεδο υγείας, μείωση των δαπανών, υψηλή ικανοποίηση των χρηστών και οφείλει να αποτελεί τη βάση κάθε σύγχρονου υγειονομικού συστήματος.

Σε ένα οργανωμένο σύστημα Π.Φ.Υ. ο Οικογενειακός Γιατρός, ως μέλος μιας διεπιστημονικής Ομάδας Υγείας, διαδραματίζει κομβικό ρόλο παρέχοντας ολοκληρωμένη φροντίδα αλλά και καθοδηγώντας τον ασθενή/πολίτη μέσα στο σύστημα. Αν και ως όρος αναφέρεται ήδη από τον ιδρυτικό νόμο του Ε.Σ.Υ. (Ν.1397/1983) και παρά τις διαχρονικές αλλά «μοναχικές» προσπάθειες του Επιστημονικού και Συνδικαλιστικού φορέα των Γενικών Ιατρών (ΕΛ.Ε.ΓΕ.ΙΑ. & Ένωση Γενικής Ιατρικής) μέχρι τις μέρες μας η πλήρης εφαρμογή του θεσμού του Οικογενειακού παρέμενε στα χαρτιά.

Η διακομματική πλέον πολιτική βούληση να δημιουργηθεί στη θέση του υπάρχοντος κατακερματισμένου, άνισα κατανεμημένου, νοσοκεντρικού συστήματος Π.Φ.Υ., ένα ενιαίο, ολοκληρωμένο, αποκεντρωμένο σύστημα και να εφαρμοστεί επιτέλους ο Οικογενειακός Γιατρός εκφράστηκε τόσο με το Νόμο του ΠΕΔΥ (Ν4238/2014) όσο και με τον τελευταίο νόμο (Ν4486/17) που αφορά στη μεταρρύθμιση της Π.Φ.Υ..

Παρά την αμφιλεγόμενη επιλογή της παρούσας πολιτικής ηγεσίας, εν μέσω οικονομικής κρίσης, να στηρίξει τη μεταρρύθμιση στη δημιουργία νέων δομών (Το.Μ.Υ.) αντί να ενισχύσει τις ήδη υπάρχουσες (αστικού τύπου Κέντρα Υγείας) εντάσσοντας παράλληλα με λειτουργικό τρόπο στο σύστημα το πυκνό δίκτυο των Ιδιωτών Γιατρών Π.Φ.Υ., η πλειοψηφία των Γενικών Γιατρών είδε αρχικά με θετική διάθεση την προσπάθεια, μιας και το όραμα δεκαετιών να εφαρμοστεί ο Οικογενειακός Γιατρός έμοιαζε να παίρνει σάρκα και οστά.

Δυστυχώς όμως τους τελευταίους μήνες, στο κρίσιμο στάδιο εφαρμογής πλέον της μεταρρύθμισης,παρακολουθούμε έκπληκτοι την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να υπονομεύει επανειλημμένα την ίδια της την προσπάθεια. Οι Γιατροί της Π.Φ.Υ. γύρισαν την πλάτη στις Το.Μ.Υ., προφανώς λόγω της χαμηλής αντιμισθίας και της πλήρους και αποκλειστικής, βραχυχρόνιας και χωρίς ξεκάθαρη μελλοντική προοπτική εργασιακής σχέσης. Με αποτέλεσμα ο σχεδιασμός ανάπτυξης των νέων αυτών μονάδων να υπολείπεται κατά πολύ των χρονοδιαγραμμάτων.

Η εναλλακτική για το Υπουργείο λύση της σύναψης συμβάσεων με ιδιώτες Ιατρούς, για την κάλυψη των κενών στο σύστημα, επίσης οδηγείται σε πλήρες ναυάγιο μιας και οι προτεινόμενοι όροι (εξευτελιστικά χαμηλή μηνιαία αποζημίωση, δυσβάσταχτη αναλογία οικογενειακού ιατρού προς ασθενείς, καθεστώς κατ οίκον επισκέψεων & αδειών) καθιστούν κάθε άλλο παρά ελκυστική τη σύμπραξη των Γιατρών.

Δυστυχώς μια ιστορική ευκαιρία να εγκαθιδρυθεί ένα αποδοτικό σύστημα Π.Φ.Υ. με βασικό άξονα τον Οικογενειακό Γιατρό μοιάζει να χάνεται με αποκλειστική υπαίτιο την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας που δέσμια αγκυλώσεων και προκαταλήψεων εμφανίζεται κατώτερη των περιστάσεων και απρόθυμη να παραδεχθεί και να διορθώσει έστω και την ύστατη ώρα τα λάθη στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της επιχειρούμενης μεταρρύθμισης.

Δημόσιο σύστημα Π.Φ.Υ. δεν σημαίνει απαραίτητα και κρατικό και φυσικά χωρίς τη συναίνεση και τη συμμετοχή της Ιατρικής κοινότητας οδηγούμαστε σε αναπόφευκτο αδιέξοδο.

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή